อายนะนี่ มาเขียน tag หลังเค้าหยุดฮิตกันแล้ว ตกกระแสจริงตรู

T^T

หลังจากดองบลอคข้ามปีจนเกือบจะลืมไปว่ามีบลอคไปแล้ว

วันดีคืนดีท่านมงกับอ้อจังก็เอา entry นึงจากบลอคเจ้าตัวมาให้อ่าน

ไอ้เราก็ "โอวววว ท่านมง ในที่สุดก็กลับมาปลดผนึกไหดองจนได้นะ โหๆ เดี๋ยวจะไปปล้นกระปุกช็อกโกแลตท่านมงกิน"

"ก๊าก~ ท่านอ้อกินกาแฟแล้วหลับเรอะ? แบบนี้เจอหน้ากันต้องไปมอมกาแฟ บลาๆๆ"

อ่านไปอย่างเพลิดเพลินสนุกสนาน ...จนบรรทัดสุดท้าย..... ถึงตระหนักได้ว่า...

Blog Tag นี่มันเป็นเอนทรี่ลูกโซ่นี่หว่า!! OTL

ก็ยังดองเป็นเดือนจนวันนึงโดนทวง เลยเอาสักหน่อยน่า~

1. ผู้หญิงหรือผู้ชาย รึว่าไส้เดือน!?
เหล่ามิตรรักแฟนบลอคคงฟันธงไปแบบไม่ต้องสงสัยกัน ว่าไอ้คนแปลการ์ตูนวายหื่นแล้วยังเอามาลงให้คนอ่านกันหน้าตาเฉยแบบนี้มันต้องเป็นผู้ชายแน่ๆ!

ตื๊ด------ ผิดขอรับ

จริงๆ แล้วเป็นผู้หญิงค่ะ (อ๊าก! ค่ะ คำแรกตั้งแต่เขียนบลอคมา)
เหตุผลที่ทำตัวเป็นไส้เดือนไม่ระบุเพศในการเขียนบลอคก็เพราะ อายน่ะเซ่ T^T
ส่วนนึงที่เป็นแบบนี้คงเพราะสมัยเด็กข้างบ้านมีแต่เด็กผู้ชาย แล้วก็ไม่ค่อยชอบเล่นขายข้าวแกงแบบเด็กผู้หญิงเค้าเล่นกัน ชอบเล่นอะไรดื้อๆซนๆ เป็นลิงเป็นค่างแล้วก็ออกบู๊ๆ มากกว่า
แต่จะว่ากันจริงๆ แล้วคิดว่าตัวเองออกจะอ่อนหวาน น่ารัก สมหญิงอยู่เหมือนกันนะนี่ (ใครต้องการอ้วก เชิญห้องน้ำด้านในขอรับ) เพราะในชีวิตจริงจะแอ๊บหญิงมากมาย เหวอ! เป็นผู้หญิงแท้ๆ ยังมีแอ๊บอีก....หลอน^^" เพราะงั้นในเน็ตขอเป็นอีกตัวตนที่อยากเป็นก็แล้วกัน

2. ชื่อและนามแฝง
ที่ยังใช้อยู่ มีดังต่อไปนี้คือ
rou ชื่อสมัยเขียนจดหมายหา penfriend ปัจจุบันยังใช้เป็นล็อกอินตามบอร์ดหลืบๆ ไร้ผู้คนสนใจ(เก่าแก่ว่างั้นเถอะ)

est ตอนเล่น ro ใหม่ๆ ย่อมาจากชื่อตัวละครแรกที่สร้างปัจจุบันกลายเป็นชื่อเล่นที่เพื่อนเรียกมากกว่าชื่อเล่นจริงๆ ไปแล้ว จากนั้นเริ่มแผลงเป็น ecchi ecchan ด้วยเหตุใดก็สุดจะกล่าว ไปเดาเอาเองตามใจเลย

liege อันนี้สมัครใช้ในประมูล สมัคร photobucket (เพื่ออัพโหลดหื่นโดยเฉพาะ) แอ๊บแมนโดยแท้ เพราะไปโพสแต่ตามกระทู้หื่นๆ และสถานที่ที่เค้ารับแต่ผู้ชาย

euchan ย่อย่นมาจากตัวละครในเกมที่เลี้ยงดูมาปัจจุบันใช้ตั้งชื่อในเกมเพราะคำว่า est มันสั้นไป และชื่อ ecchan มากมีความหมายมากเกินไป(แต่ก็ยังใช้อยู่ดี)

yurisekai ชื่อนี้ถูกเรียกมามาเพราะเขียนบลอคที่นี่เองนั่นล่ะ เป็นเพียงชื่อบลอคเท่านั้นล่ะ

นามแฝงพวกนี้แฝงจริงๆ หลืบมากมายเพราะไม่เคยรีพลายเลย สมัครแล้วมักซ่อนตัวอ่านอย่างเงียบๆ สงบๆ (ปลิง!?) เนื่องจากตัวจริงค่อนข้างขี้อายและเก็บตัว ในเน็ตยังไม่วาย ยังเขินๆ เวลาจะแสดงความคิดเห็นอะไรออกไป (-_-'')>

ส่วนชื่อจริง นามสกุลจริงขอละเว้นไม่เอามาเปิดเผย เพราะในเน็ตยังมีอันตรายที่คิดไม่ถึงอยู่อีกมาก เรื่องที่จะเล่าเกี่ยวกับชื่อตัวจริงๆ ก็คือ ชื่อนี้พ่อตั้งให้จากการเอาตัวอักษรจากชื่อพ่อและมาแม่มารวมๆ กันเข้า ซึ่งผิดจากหลักการตั้งชื่อนามมงคล เพราะชื่อควรจะมีความหมายที่ดีและไม่ควรมีอักษรกาลกิณี ชื่อนี้ก็ไม่มีกาลกิณีหรอกแค่ไม่มีความหมาย เลยกะว่าจะปล่อยๆ ไว้ตามเดิม

แต่ทว่าo[]O!!

มีคนทำนายทายทักให้ไปเปลี่ยนชื่อซะ ไม่งั้นชาตินี้จะผิดหวังเรื่องความรักซ้ำซาก หาฝาละมีไม่ได้ orz แม่นเกินไปอย่างแรงเลย ผับผ่าเถอะ ไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนี้จนเพื่อนคนนึง(เจ้าแอม)เอาชื่อนามสกุลไปเปิดเทียบมา ตรงกับลักษณะนิสัยส่วนตัวและเหตุที่เกิดขึ้นกับตัว ตอนนี้เลยชักคิดๆ ว่าน่าจะไปเปลี่ยนชื่อซะดีมั้ยยยยยยยยยยยย *เสียง echo*

3. งานแปล+อาวุธคู่ใจ
ไม่ได้มีอาชีพเป็นนักแปลอย่างที่ถามๆ กันเข้ามา (หา? ไหน? ใครถาม?)
แต่พูดถึงแล้วเป็นอาชีพที่อยากทำมาก อาชีพในฝันเลยวันๆ อยากจะจมอยู่กับกองงาน กองหนังสือ คอมพิวเตอร์และดิค (พร้อม option ขนมและกาแฟ) แต่ด้วยกิจการทางบ้านที่ต้องดูแลลืมไปได้เลยเรื่องทำเป็นงานจริงๆ จะสมัครงานแปลทำเป็นอาชีพเสริม รึรับจ๊อบก็กลัวทุ่มเทให้กับมันไม่ได้เต็มที่ (จริงๆ คงทำไม่ทันเดดไลน์ ว่างั้น)เลยค่อยๆ ใช้เวลาว่างแปลลงบลอคแบบนี้ไปเรื่อยๆ ถึงไม่ได้เป็นงานเลี้ยงชีพ แต่ก็ได้ทำงานที่ชอบก็พอใจแล้วล่ะ >_<

อาวุธคู่ใจเวลาแปลของมาลงให้อ่านกันก็มี ดิคคอมของ สอ เสถบุตร เว็บดิคอย่างพวก longdo, alta vistaรึอะไรที่อยู่ลิ้งค์ทางซ้ายมือนั่นล่ะ ที่สำคัญสุดๆ คือโปรแกรม JWPce ดิค jp-eng แสนรู้ แถมใช้ได้ฟรีอีกต่างหาก (ฮา) ช่วงที่แปลนิยาย แปลฟิคแล้วต้องใช้สรรคำที่ไม่ซ้ำกัน รึที่เป็นศัพท์หรูๆ ก็อาศัยดิคคำพ้อง ช่วงแปลฟิคอันล่าสุดนี่ใช้จนเปื่อยเลย เปิดจนฟูเหมือนผ่านการใช้มาเป็นปี ส่วนแปลการ์ตูนนี่ขาดไม่ได้เลยคือโปรแกรม PhotoShop แต่ก็ใช้เป็นแบบกระท่อนกระแท่น ทำได้แค่ลบ พิมพ์ จัด แต่งภาพเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง - -''

เทคนิคพิเศษในการแปลที่ขอแนะนำคือ อ่านหนังสือมากๆ หลากหลายแนว เปิดดิคเมื่อไม่แน่ใจในความหมายหรือการสะกดคำที่ถูกต้อง พอทำแบบนั้นแล้วจะเกิดเป็นคลังสำนวนและคำศัพท์ที่อยู่ในหัวเราเลยล่ะ >.< (อันนี้อ่านมาจากบทความหนึ่งในหนังสือสกุลไทย)

4. บ้าเกม ติดคอม
เรียกได้ว่าโตมากับยุคทองของเกม ครั้งแรกที่ได้เล่นคือประมาณป.2 พ่อกับแม่ไปญี่ปุ่นแล้วหอบเอาเครื่องเครื่องอาตาริ กับแฟมิคอมมาฝาก (สมัยนั้นเล่นอย่างเดียว ยังไม่รู้เลยว่ามันเรียกว่าเครื่องอะไร XD) เกมแรกๆ ที่จำชื่อได้ก็ contra mario อะไรพวกนั้นล่ะจากนั้นเกม rpg ก็เข้ามา อ่านไม่ออกแต่ยังทู่ซี้เล่น ทั้งไฟนอล ดราก้อนเควส เล่นจบไปได้ยังไงไม่รู้ทั้งๆ ที่อ่านไม่ออก แต่ผลบุญ(รึกรรม)ทำให้ซึมซับอ่านตัวญี่ปุ่นออกได้แบบไม่รู้ตัว บวกกับช่วงนั้นช่อง9 ยังไม่ตัด op ed ของการ์ตูนออก เลยมองๆ ไปก็เทียบเสียงได้ล่ะมั้ง

เวลาผ่านไปแบบไม่รู้ตัวว่ากลายเป็นเกมเมอร์ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ความสนใจรึงานอดิเรกก็ไม่เหมือนเพื่อนผู้หญิงวัยเดียวกันสักกะนิด เพื่อนๆ วัยเดียวกันเค้าเริ่มหัดรักสวยรักงาม ชอบฟังเพลง ดูละคร กรี๊ดนักร้อง ยัยนี่ก็ยังเอาแต่เล่นเกม (เริ่มรู้แล้วว่าทำไมคนชอบเกมและอนิเมมีแนวโน้มเป็นโอตาคุหรือฮิคิโคโมริ เพราะคุยกับคนส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้เรื่องนั่นเอง ตกกระแสว่างั้นเถอะ) เล่นมาเรื่อยๆ ทั้งเครื่อง SFC, PS1 แล้วหยุดชะงัก หันมาติดเกมออนไลน์ ติดแชท และติดคอมในที่สุด ปัจจุบันนั่งอยู่หน้าคอมวันละไม่ต่ำกว่า 5 ชั่วโมง (เจริญ!)

5. สัตว์เลี้ยงและสัตว์ไม่เลี้ยง
เพราะเริ่มจะไม่มีอะไรให้เขียนถึง ขอเอาหมาแมวที่บ้านมาเผาก็แล้วกัน บ้านนี้อยู่เย็นเป็นสุข สัตว์เลี้ยงรักใคร่กันมากมาย เคยเลี้ยงทั้งหมา แมว(มันมาเองนะ ไม่ได้คิดจะเลี้ยง) หนูแฮมสเตอร์พร้อมๆ กันสามอย่างเลย

แมวกับหมาที่บ้านไม่เคยทะเลาะกันจนน่าแปลกใจ น้องแมว2-3ตัวเข้าไปนอนคลอเคลีย เอาตัวสีนัวเนียๆ ส่วนเจ้าโฮ่งก็ยอมนอนให้แมวดูดนมด้วย - -!! ว่าจะถ่ายวีดิโอส่งรายการแปลกแต่จริงไปหลายครั้งละ

ส่วนน้องแฮมที่เคยเลี้ยงมันขี้ตกใจ ตามที่เคยอ่านๆ มาเค้าบอกว่ามันเป็นสัตว์ตกใจจนตายได้ง่ายๆ เลยไม่ได้เอาไปปฏิสัมพันธ์กับหมาแมวในบ้านเท่าไหร่

ที่ได้เลี้ยงแบบสนิทชิดใกล้สุดๆ ก็เจ้าพวกแฮมๆ นี่ล่ะ สมัยเรียนมหาลัย(แอบ)เลี้ยงไว้ไม่ต่ำกว่า 30 ตัว เพราะหนูนี่มันลูกดกจริงๆ ^^" จำใจต้องเอาเด็กๆ ไปฝากขายที่ร้าน แล้วเลี้ยงแต่ตัวแม่กับพ่อเอาไว้ 2 คู่ เลีย้งตั้งแต่มันกัดจนมันเชื่องด้วย ชนิดที่ว่ามันเข้ามาเลียนิ้วมือให้ ซึ่งเป็นวิธีแสดงความรักของแฮมคือทำความสะอาดตัวให้กัน กรี๊ด~ รักแม่ขนาดนั้นเลยเหรอลูกจ๋า~~~

วันๆ กลับจากเรียนก็จะซื้อเมล็ดทานตะวันกินเองถุงนึง เอาไปเลี้ยงแฮมถุงนึง มีของแปลกอะไรน่าอร่อยก็ซื้อให้มันกิน ลงทุนซื้อชีสกับมูสลี่ที่แพงจนคนยังไม่กล้าซื้อกินมาให้มัน วันเว้นวันก็จะซื้อแตงโมมากินแล้วขอเปลือกจากแม่ค้ามานั่งหั่นเอาตรงติดเปลือกเขียวๆ ขาวๆ ไปเลี้ยงแฮม เพราะแฮมมันไม่กินน้ำ แล้วตรงสีแดงมันหวาน ให้กินทีไรเป็นเจอมดขึ้น แล้วบางทีก็มีแมลงสาปแถมพก!!หวา....ชักจะยาวเกิน ถ้าพูดถึงแฮมต่อสงสัยจะยาวพอๆ กับฟิคแน่ๆ พักไว้แค่นี้เนอะ^^"

ปัจจุบัน แฮมสเตอร์ไปสวรรค์หมดแล้ว เพราะเอากลับมาบ้านที่ทางมันไม่มิดชิดเหมือนในหอเลยโดนแมวจรจัดพังกรงกัดตายหมด เลยตัดสินใจว่าจะไม่เลี้ยงอีก เพราะดูแลมันได้ไม่ดีพอ แต่ก็ติดใจในความน่ารักจริงๆให้ดิ้นตาย >_<

ว่าจะเขียนสั้นๆ แต่พอเขียนแล้วหยุดไม่อยู่แฮะ blog tag นี่สนุกใช้ได้เลย :P
ตอนแรกกะจะหยุดวงจรลูกโซ่ แต่พอเขียนเองแล้วชักมันส์ อยากให้เพื่อนบลอคได้รู้ซึ้งถึงความมันส์บ้าง /gg จึงขอส่งต่อให้....

...อ้าว ไปเช็คๆ ดู เขียนกันจะหมดทุกคนแล้วนี่หว่า -_-''

ละเว้นก็ได้ๆ ขอหยุดวงจรลูกโซ่ไว้ล่ะขอรับ แต่ใครอยากเขียนให้ข้าพเจ้ามีที่ให้ทิ้งระเบิดก็บอกกันได้นะ กิกิกิ

(อ่านข้ามไปเลยก็ได้น่อ เรื่องภายในเล็กน้อย)

เพื่อมาเขียน blog tag วันนี้ เลยวิ่งไล่อ่าน tag คนอื่นๆ เป็นแนวทางเลยไปเจอะ entry หนึ่งขอรุจี้ที่บ่นมีคนบ้าเอาอีเมล์เจ้าตัวไปแปะตามเว็บบ้าๆ บอๆ

ขอบอกเลยนะว่า "ฉันไม่ได้ทำ"

ถึงเราจะมีเรื่องกันก็ขอให้รู้ไว้ว่า สบายใจได้ถ้าจะทำอะไรฉันจะไม่แอบทำลับๆ ล่อๆ เหมือนหมาลอบกัดหรอก ถ้าทำก็จะทำตรงๆ แบบที่ไปพิมพ์โวยวายไว้นั่นล่ะ แต่คงจะไม่ทำอะไรที่รบกวนไปมากกว่านั้นแล้ว ขออภัยด้วยที่ทำลงไปเยี่ยงคนบ้า แต่ใครไม่เคยโดนอะไรแบบนั้นกับตัวก็จะไม่รู้หรอกว่าทำไมถึงทำลงไปได้น่ะ ซึ่งก็หวังว่าทุกท่านจะไม่ต้องได้เข้าใจและเจอะเจอกับประสบการณ์แบบนี้กัน

ส่งข่าวทิ้งท้าย

เรื่องที่กะไว้ว่าจะแปล

- "ซีรี่ย์นานะ x ฮิโตมิ" ของ Morinaga Milk อ้อจังรีเควสท์
- "เคียวชิโร่ไอ้หน้าหม้อ สงสารเซ็ตจังเฟ้ย ขอบทให้คะองจังอีกเยอะๆ! ขอวายอีกๆ!" ของไคชาคุ (สาบานสิว่าชื่อเรื่อง ^^") โฮปคุงรีเควสท์ แต่เห็นว่า Ant กำลังจะเข็นออกมาขาย
- "4 ช่องฮา จาก Gokigenyo" โดจินล้อมาริมิเตะฮาๆ ทั้งนั้นเลย
- โดจินตามกระแสถ้ามันกระชากใจก็จะวิ่งออกมาแปลแบบทันควัน
- ฟิคมิโกะของ Jen-chan บอร์ดโชโจไอ ยังไม่ได้เขียนไปขออนุญาต

ของดอง (คาดว่าเน่าเข้ากรุหมดแล้ว มี%จะดรอปสูง)

- "YumeHoshi หอวายโลลิ" เหลือตอนที่ 5 ยังไม่ได้แตะอีกเลย
- ฟิคมิโกะป๊อกกี้เน่า ค้างมาจะสองปีแล้ว
- Emma ตั้งแต่ตอนที่ 7 เป็นต้นไป คาดว่าดองจนลืม หมดกระแสสาวแว่น แต่ยังรักเอ็มม่าเสมอนะจ๊ะ *3*
- สตรอเชค มีคนทำแปลเยอะจัด รออ่านแทนละกัน
- อื่นๆ ดองจนลืม

ไว้เจอกันใหม่นะขอรับ *3*/
ถึงจะมีของอยากแปลเพียบ แต่ก็ยังใช้เวลาว่างไปกับออดิชั่นเหมือนเคย
เพราะงั้นขอพอกเกลือต่อก่อน

/me ย่องหนีๆ